Why You Should Celebrate Your Mistakes

Vocab to start with
make a mistake, make mistakes - ทำสิ่งที่ผิดพลาดไป
cherish - ชื่นชม
the most precious thing – สิ่งที่มีค่าที่สุด
scold - ดุด่า
We’ve been scolded - เราถูกดุด่า (อยู่ในรูป present perfect tense)
an unconscious reaction - ปฏิกิริยาที่ไม่รู้ตัว
trial and error - ลองผิดลองถูก
have figured out - คิดออก
toddler - เด็กเล็ก
construct a model in your mind - สร้างแบบจำลองในความคิด
Most of the journey was made up of mistakes - สิ่งที่พาเรามาจนทุกวันนี้ส่วนใหญ่เกิดจากความผิดพลาดทั้งสิ้น
if you value learning, if you value growing and improving, then you should value mistakes - ถ้าคุณเห็นคุณค่าของการเรียนรู้ การเติบโต และการพัฒนาแล้ว คุณก็จะเห็นคุณค่าของความผิดพลาด

When you make a mistake, big or small, cherish it like it’s the most precious thing in the world. Because in some ways, it is.

Most of us feel bad when we make mistakes, beat ourselves up about it, feel like failures, get mad at ourselves.

And that’s only natural: most of us have been taught from a young age that mistakes are bad, that we should try to avoid mistakes. We’ve been scolded when we make mistakes – at home, school and work. Maybe not always, but probably enough times to make feeling bad about mistakes an unconscious reaction.

Yet without mistakes, we could not learn or grow.

If you think about it that way, mistakes should be cherished and celebrated for being one of the most amazing things in the world: they make learning possible, they make growth and improvement possible.

By trial and error – trying things, making mistakes, and learning from those mistakes – we have figured out how to make electric light, to paint the ceiling of the Sistine Chapel, to fly.

Mistakes make walking possible for the smallest toddler, make speech possible, make works of genius possible.

Think about how we learn: we don’t just consume information about something and instantly know it or know how to do it. You don’t just read about painting, or writing, or computer programming, or baking, or playing the piano, and know how to do them right away.

Instead, you get information about something, from reading or from another person or from observing usually … then you construct a model in your mind … then you test it out by trying it in the real world … then you make mistakes … then you revise the model based on the results of your real-world experimentation … and repeat, making mistakes, learning from those mistakes, until you’ve pretty much learned how to do something.

That’s how we learn as babies and toddlers, and how we learn as adults. Trial and error, learning something new from each error.

Mistakes are how we learn to do something new – because if you succeed at something, it’s probably something you already knew how to do. You haven’t really grown much from that success – at most it’s the last step on your journey, not the whole journey. Most of the journey was made up of mistakes, if it’s a good journey.

So if you value learning, if you value growing and improving, then you should value mistakes. They are amazing things that make a world of brilliance possible.

Celebrate your mistakes. Cherish them. Smile.

(Source: http://zenhabits.net/2009/01/why-you-should-celebrate-your-mistakes/)

รูปแบบก็คือ S + has/have + V3

ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน หรือมองว่าเป็นประสบการณ์

**Tense นี้ไปต้องมีเวลาระบุ

e.g.

I have done the work. - ฉันทำงานเสร็จแล้ว

John has been to Thailand. - พวกเขาเคยไปประเทศไทยมาแล้ว

I have seen that movie. - ฉันดูหนังเรื่องนั้นมาแล้ว

She has not received my email. – เธอยังไม่ได้รับ email ของฉัน

He has passed away. – เขาได้จากไปแล้ว (เสียชีวิตแล้ว) [ฟังดู สุภาพกว่า He has died]

She hasn’t washed her car since last week. – เธอยังไม่ได้ล้างรถตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว

จะเห็นว่า ประโยคที่เห็นเหล่านี้ เป็นเรื่องราวที่เป็นประสบการณ์ กรอบของเวลาจะเป็นจากอดีตจนถึงปัจจุบัน ผมเลยมองว่า 80% ของการสื่อสาร พูดคุย ภาษาอังกฤษจะใช้ tense นี้

สามารถ print ตารางกิริยา 3 ช่องไปทบทวน จาก link ข้างล่างนี้

http://iambed.com/2008/11/20/irregular-verb-chart-กริยา-3-ช่อง/

เชื่อมั้ยครับว่า เวลาที่เราสนทนากัน ทั้งในที่ทำงาน หรือไม่ก็เรื่องราวทั่วๆ ไป tense ส่วนใหญ่ที่ใช้คือ present perfect tense

รูปแบบก็คือ  has/have + V3

e.g.

I have done the work. – ฉันทำงานเสร็จแล้ว
They have been to Thailand. – พวกเขาเคยไปประเทศไทยมาแล้ว
I have seen that movie. - ฉันดูหนังเรื่องนั้นมาแล้ว
She has not received my email. – เธอยังไม่ได้รับ email ของฉัน

จะเห็นว่า ประโยคที่เห็นนี้ เป็นเรื่องราวที่เป็นประสบการณ์ กรอบของเวลาจะเป็นจากอดีตจนถึงปัจจุบัน ผมเลยมองว่า 80% ของการสื่อสารจะใช้ tense นี้เป็นหลัก